Brandweer St.-Annaparochie:
samen in actie voor de samenleving
Mathijs Kalma
Het is inmiddels bijna iedereen wel opgevallen, brandweer St.-Annaparochie zoekt mensen, getuige de grote doeken langs de weg.
Maar wat houdt dat nou eigenlijk in, onderdeel zijn van de brandweer? Ik zit aan tafel met Alwin Poortstra en Richard de Vries, beiden inmiddels dik 4 jaar onderdeel van het korps St.-Annaparochie. Enthousiast vertellen ze hun verhaal, van opleidingstraject tot actief deelnemer zijn.
Bij de brandweer gaan, is niet iets wat beide op jonge leeftijd al in hun hoofd hadden. Natuurlijk hebben ze altijd enige affiniteit gehad met de brandweer en als je vroeger aan kinderen vroeg wat wil je later worden, hoorde brandweerman daar standaard bij. Beide hebben altijd eerst andere hobby’s en vrijwilligerswerkzaamheden gehad, maar altijd wel vanuit het gevoel maatschappelijke verantwoordelijkheid te willen nemen. Uiteindelijk betekent dat het ook om vrijwilliger te zijn, in welke vorm dan ook. Een wervingsactie dik vier jaar terug deed beide besluiten om deze stap te nemen.
In principe ben je nooit te oud om bij de vrijwillige brandweer te gaan, wel moet je een sportmedische keuring ondergaan, maar het is logisch dat je enigszins fit moet zijn. Het oudste lid van het korps St.-Annaparochie is op dit moment 67 jaar oud. Je begint aan dit traject door een tweejarige opleiding te volgen, waarbij de volgende onderdelen aan bod komen:
- Brand;
- Technische hulpverlening;
- Levensreddend handelen;
- Incidentbestrijding gevaarlijke stoffen.
De opleidingen vinden plaats op de grotere kazernes in Fryslân zoals bijvoorbeeld Sneek, Franeker of bijvoorbeeld Leeuwarden. Zodra je het diploma Manschap A behaald hebt en dat is na ongeveer twee jaar, mag je alle incidenten zelfstandig doen. Een leerzaam proces voor de aspirant brandweermannen. Na het behalen van het diploma
Alhoewel de meeste hulpdiensten, denk dan aan politie en ambulancezorg, tegenwoordig professioneel zijn, drijft de brandweer voornamelijk nog op de inzet van vrijwilligers (semi- beroeps). In Fryslân zijn op dit moment 66 brandweerposten waarbij alleen de post Leeuwarden beroeps is.
Werken bij de brandweer is vergelijkbaar met een professionele teamsport, ieder heeft een vooraf bepaalde rol en iedereen is zich bewust van zijn taak. Je doet het echt samen en openheid en kameraadschap zorgen er ook voor dat je nooit alleen staat, want natuurlijk kun je voor situaties komen te staan die ook impact hebben op jou als persoon. Er is dan tegenwoordig ook een team collegiale ondersteuning om je daarmee te helpen en je daarin te begeleiden. Beiden zeggen dat het vooral de goede opleiding is die ervoor zorgt dat je op het juiste moment de goede dingen doet. De training neemt het als het ware over. Het is ook vooral niet de bedoeling om de held uit te hangen, de eigen veiligheid komt altijd eerst.
Wat maak je dan mee als brandweer in St.-Annaparochie? De incidenten zijn te onderscheiden in prio 1 en prio 2. Prio 1 zijn de gillende sirenes waarbij elke seconde telt. Dit betreft met name ongelukken en brand. Prio 2 zijn de gevallen van overlast waarbij de brandweer een rol heeft, maar haast niet direct geboden is. Denk dan aan omgevallen bomen op de weg, maar ook het cliché, een kat uit de boom halen.
Randvoorwaardelijk is wel dat je in St.-Annaparochie moet wonen of werken, logisch ook, als je zo snel mogelijk uit moet rukken. Zodra er zes personen op de kazerne zijn in geval van een spoedsituatie, bestaande uit een bevelvoerder, chauffeur en 4 brandweermannen, rukt de brandweer uit.
Alwin en Richard beamen meteen dat ze erg blij zijn dat ze deze keuze gemaakt hebben. Je maakt echt impact op en voor de samenleving en de dankbaarheid die je ontvangt vanuit de samenleving voelt echt goed. Het is bovendien dan wel vrijwillig, maar niet onbetaald. Voor de opleiding en trainingsuren ontvang je een vergoeding en natuurlijk ook als de brandweer ingezet wordt. Een vergoeding is mooi zeggen beide, maar daar gaat het natuurlijk niet om, al is het mooi dat het werk ook gewaardeerd wordt.
Op de maandagavonden wordt er geoefend van ongeveer half 8 tot 9 's avonds, altijd afgesloten met een evaluatie en gezellige nazit. Er worden ook veel gezamenlijke avonden georganiseerd om het teamgevoel te versterken, samen met de partners. Die hebben ook een nadrukkelijke rol, als je uitrukt, is er ook een thuis.
Op dit moment bestaat het korps St.-Annaparochie uit vijftien man, dat is te mager, vandaar de campagne. Eigenlijk zou men vijf nieuwe mensen moeten hebben. Waar brandweerman geschreven staat, kunnen dit natuurlijk ook vrouwen zijn. Het is tegenwoordig een beroep en roeping voor iedereen. Je doet het samen, voor de samenleving. Een goed bezet korps zorgt er uiteindelijk voor dat de aanrijtijden kort blijven en als het om levens gaat, telt elke seconde.