Beeld van een Bilkert
Jenny Kootwijk (1986)
Tineke van Roozendaal
“Ja, ik bin ’n BOFfer en ik foel mij nag altyd ’n Bilkert”
Al tien jaar weunt Jenny in Suawoude met hur frynd. Thús praat sij Bildts en hij Frys en dat houwe se ok soa fol weg. Op de basisskoal hoorde se bij de openbare stinksegaren en ston se, at Sunterklaas inhaald worde met de boat of op ‘t peerd, an die kant fan de Pyp, de kant fan de Oprel.
Se is geboren op de Laisterstreek en later is de húshouwing na de Monnikebildtdyk ferhuusd, naast de kristlike skoal. Der kregen se ponys, ferskillende soorten, en ging se op les bij de manezy De Molenruiters. Met ‘n pony en bokken deur ‘t dorp lope, der genoat se fan. ‘t Aigenlik altyd bútten wezen en bútten speulen, dat is wat hur eerste herinnering is an hur leven hier. Hur mim is ok ’n geboren en getogen Bilkert (’n Kamstra) en hur hait ‘n Amsterdammer fan oorsprong. Mim Wijke speulde altyd in ’t korps Crescendo op Ouwe-Syl en dat het Jenny ok deen. Kornet, búggel en waldhoorn en der het se mooie herinnerings an. Ik sien hur nag lopen.
Theäter is dúdlik de groatste passy fan Jenny. Froeger fon se de slotmjoezikel fan de basisskoal ok al heerlik om an met te doen. “Ik weet niet beter dan dat ôns mim op ’t teneel ston.” Toi Toi is inspirerend, ferbinend en ok gewoan gesellig. ’n Dranky na ôfloop in ’t kafee. De sfeer is goed, idereen is welkom en die dorpse openhyd is wat hur bynt an ’t Bildt en Ouwe-Syl met name. ’n Tal jaren leden waar se ophouwen met teneel, maar se miste echt de ’smoeke’ kant fan de ferening en nou foelt ’t as thúskommen. Se het meerdere
smynkkursussen folgd en is dus weer fan de partij. Se maakt weer deel út fan de hechte gemeenskap. Weer werom bij ôf, sêg maar.
At wij tegaar weromkike na de feule onferwachte windings in ‘t leven, konkludeert se dat se hyltyd weer 'n nij pâd socht en fonnen het. Na de basisskoal deed se VMBO-T in St.-Anne op de OSG Piter Jelles. 'n ‘Dúdlike kombinasy fan theory en 'met de hannen' kínne en werke mâge en die kombinasy is ’t aigenlik altyd bleven. Se begon met SPW bij de Friese Poort, nou Firda, ’n foor hur interessante oplaiding tot aktiviteitenbegelaider, inderdaad hoofd, hart en hannen.
Maar ’t HBO Pedagogiek paste helendal niet. Jenny miste de kreätiviteit, ’t waar te theoretys. Se wou ’juf’ worre, maar niet fia deuze roete. Hur sus Marjolein docht dat ‘t MBO Design wat foor hur weze kon. Dat waar raak. Se kwam der hur partner teugen, maar se kwam niet an ’e bak. Se kochten ’n huus, maar dan is d’r wel inkommen norig en soa het se werkt as zzp’er: húshoudlike hulp. Heel dienstber en fysyk heel swaar. Fia ’n thússtúddy is se doe adfiseur worren in kleur- en interieuradfys. Hyltyd weer de komby hoofd, hart en hannen. En nou? Nou opnij ’n keer. Jenny werkt in loandienst in ’n optyk der’t se adfys geeft, fragen stelt, ’t soasjale kontakt het met de klant, kreätyf metdinkt, in de werkplaats werkt ok… se het weer ’n pâd socht en fonnen, deuze BOFfer.
De soasjale kontakten hout se fast, ’t búttenleven hout ’n belangryk plak in hur leven. En Het Graauwe Paard, der komt se nag graag.