VV Sint Jabik zit in de problemen
Jelmer Kampen
Het gaat niet goed met VV Sint Jabik. De club kampt met teruglopende ledenaantallen, het is niet zeker wat er met het bestuur gaat gebeuren en er komt weinig aanwas aan. "We maken ons zorgen. Over dertien jaar vieren wij het honderdjarig bestaan, maar ik weet niet of we dat gaan halen."
Voorzitter Alfons de Vries en Michel Wobbes van jeugdzaken vertellen een niet zo vrolijk verhaal. Ze vrezen voor het voortbestaan van hun club. "We zijn dit seizoen begonnen met 48 spelende leden, twee jaar geleden waren dat nog 100 leden", zegt Wobbes. "Dat maakt het heel lastig om jeugdteams in te delen." Ook bij de senioren loopt het stroef, zo speelt Sint Jabik al een tijdje zonder een eerste elftal. "Er stopte een aantal spelers bij het eerste, waardoor er niet genoeg spelers overbleven. De mannen van het tweede zagen het niet zitten om dat gat in te vullen, dus gingen we door met het tweede."
Wobbes zit al bijna zijn hele leven bij de club, zijn zoon speelt bij de club en ook zijn vrouw heeft veel uren als vrijwilliger in VV Sint Jabik zitten. "Deze club en dit dorp, dat is wie ik ben, dat is waar het thuis over gaat. Het doet veel met mij dat het zo slecht gaat, dat de toekomst van de vereniging er echt slecht uitziet." Ook De Vries ziet de situatie van de club met lede ogen aan. "Ik kom origineel niet uit het dorp en ben sinds 2009 lid van de voetbalclub, dus die emotie die Michel heeft, heb ik minder. Maar het is heel jammer om te zien dat het niet zo goed gaat met de club waar je zoveel moeite en tijd insteekt."
De voorzitter denkt dat de samenstelling van het dorp een rol speelt in de teruglopende cijfers. "Sint-Jabik is toch aan het vergrijzen, er zijn de laatste jaren niet veel huizen bijgebouwd. De gezinnen met kinderen komen niet naar Sint Jabik toe. Er was wel aanwas vanuit het AZC, maar die spelen nu meer in Sint-Anne. Je merkt gewoon dat de voetbalclub of het verenigingsleven niet meer zo leeft in het dorp als vroeger. De gymnastiekvereniging is er niet meer, de Jeu de boules is er niet meer, misschien binnenkort de voetbalvereniging ook niet meer."
En, hoe minder jeugdleden je hebt, hoe minder teams je kunt maken. Als iemand wel lid wil worden van de club, maar er is geen pupillenteam in die leeftijdscategorie, dan trekken ze naar andere clubs en komen er ook geen leden meer bij, een neerwaartse spiraal. "Je hebt net genoeg spelers voor een team, maar als er twee of drie stoppen dan is er eigenlijk geen team meer. Vorig jaar is een heel team hierdoor weggegaan, we konden ze gewoon niks bieden."
Ook bestuurlijk staat de club voor een uitdaging, legt Alfons de Vries uit. "Ik doe dit nu al een tijdje, vorig jaar heb ik aangegeven dat ik er binnenkort mee stop, iemand is net verhuisd en ook de penningmeester wil misschien gaan stoppen. Dan hou je maar één iemand over."
Ondanks dat er veel is om je zorgen over te maken, ziet De Vries nog wel waarom hij zich zo in heeft gezet voor de club. "Als ik dan training geef aan de JO-11, je ziet gewoon dat ze er enorm van genieten, het geluk straalt er gewoon vanaf. Dat blijft toch altijd wel speciaal." Op andere vlakken gaat het ook gewoon goed met de club, laat de voorzitter weten. "Maar als er binnenkort niet wat verandert, heb ik er niet veel vertrouwen in."
